خانه » دسته‌بندی نشده » صندلی پیر نشین حاجی باقر جا برای نشستن ندارد

صندلی پیر نشین حاجی باقر جا برای نشستن ندارد

با شروع فصل پائیز ، کم کم برداشت محصولات باغی دیزباد پایان می یابد واز اواسط آبان ماه اوقات استراحت مردم فرا می رسد ، یواش یواش کرسی ها گذاشته می شوند ، هیزم ها تهیه و نقلی می گردند ودر زیرساباد ها قرار می گیرند ، هر آنچه در پشت بام هاست ، به خانه ها منتقل شده و چنانچه کسی گوسفند پرواری داشته باشد ، قورمه خوران و جگر پزان نیز رونق می یابد .لابد هنوز داستان قورمه خوران ، ((حسن از پس بزهایش )) در سال گذشته وهمچنین قورمه پزان (( آقا خسرو و دو بز )) را ، در مهر امسال فراموش نکرده اید؟ !
این روزها ، مسن ترها روزها را درصندلی های پیرنشین ، کنار یکدیگر می نشینند واز گرما ونور خورشید استفاده می کنند و شب ها نیز به شب نشینی یکدیگر می روند ، سابقا در نقاط مختلفی از دیزباد این صندلی های پیر نشین وجود داشت ، با کم شدن جمعیت ، این صندلی ها کم شده و پر رونق ترین آنها درکنا ر منزل مرحوم حاج نورالله عراقی و حاجی باقر قرار دارد که اگر کسی دیر برسد باید سرپا بایستد ، البته در این محل ، هم صندلی زمستانه و هم تابستانه هیچ گاه بی مشتری نیست ، ساز و آواز نیز برقرار است ، گاهی اوقات خاله صدیقه تار می زند ومی خواند و هر وقت خسته شد بساط را به خالو محمد اسماعیل (کلاغ ) می سپارد
شبه های دراز زمستان با شب نشینی چند خانوادگی طی می شود به نحوی که در زیر کرسی جا برای پا دراز کردن نمی ماند ، البته خیلی چیزها از کرسی شروع می شود ، ذکر داستان های قدیمی و خاطرات گذشته رونق بخش شب نشینی هاست .
آخر شبی ، شب نشینی ها ، کاسه ها و بشقاب های پر از برگه زردآلو ، کشته باقری ، سنجد ، کشمش ، مغز گردو وبادام فرا می رسند ، سیب عبدالهی ، آونگ آلو غلامی ، گلابی زمستانه و آونگ انگور نیز در کنار آجیل قرار می گیرند، اگر صاحب خانه دست ودل باز ی همچون خاله صدیقه داشته باشد یک یا دو نخ ، جوز قند نیز سر ریز می گذارد . . . ادامه دارد .

نظرات بسته هستند.