خانه » دسته‌بندی نشده » * * * آیا من یک دیزبادیم . . . ؟ !

* * * آیا من یک دیزبادیم . . . ؟ !

آیا من به تنهائی و بدون موجودات طبیعت اطرافم ، دیزبادیم ؟
آیا گیاهان سبز ، پرندگان زیبا و حیوانات وحشی کنار من ، هم وطن من نیستند ؟
آیا فرهنگ طبیعت دوستی را که مدرسه ناصر خسرو به من آموخته است فراموش کرده ام ؟
آیادرختان بادام روبروی مدرسه راکه یادگار پیش آهنگی دوران آقای آروین است ندیده و به یاد نمی آورم؟
آیا دیزباد و هر کجای زمین ، سرای من نیست ؟
آیا من علت احترام مردم کشورهای پیشرفته به گیاهان ، پرندگان و حیوانات را درک نمی کنم ؟
و . . . آیا خداوند مرا همانند آنها نیافریده ، که مهربانی طبیعت را درک کنم ؟
پاسخ من و ما ، همان جوابی است که پروفسور میردال برنده جایزه نوبل داده است : رفتار هر جامعه با ناتوان ترین ها ، سالمندان ، کودکان ، گیاهان ، پرندگان و حیوانات ، شاخص توسعه یافتگی آن جامعه است ما نیز دوست داریم در جامعه تعریف شده ، ایشان قرار گیریم ، زیرا :
* از آب به درستی استفاده می کنیم و هیچ گاه آنرا هدر نمی دهیم
*گیاهان ، زندگی ما هستند ، ما تمامی گونه های گیاهی را دوست داریم و آنها را حفظ می کنیم
* ما از خوردن ، آشامیدن ، راه رفتن ، پرواز کردن و آواز خواندن پرندگان زیبا و حیوانات وحشی لذت می بریم و هیچ گاه دست به چوب ، سنگ و تفنگ نمی بریم
* بز وحشی ، روباه ، شغال ، کبک ، کبوتر و . . . حیوان نیستند ، بلکه شعور توسعه و عقل جمعی ما هستند
* ما با شکارچی مخالفیم و از جان کندن هیچ حیوانی لذت نمی بریم
* تفاوت طبیعت را با زباله دان می دانیم و هیچ گاه پلاستیک وشیشه را در طبیعت رها نمی کنیم
* ما با دیگرانی که نسبت به پاک نگه داشتن طبیعت بی تفاوتند با لبخند تذکر می دهیم
* ما سخاوت طبیعت را می فهمیم و آنچه را از او می خواهیم به ما می دهد : لذت ، آرامش ، شادی ، زیبائی ، سکوت و . . . . . .
* ما طبیعت را میراث پدران و سهم فرزندان خود می دانیم
* آموزش طبیعت دوستی ، به کودکان ، نوجوانان و دیگران را وظیفه خود می دانیم
* ما عاشق خانه و خانواده هستیم و هرگز خانه و خانواده پرندگان وحیوانات را نابود نمی کنیم
* ما باقیمانده سفره غذایمان را در شهرها جمع کرده و بخوبی آنرا نگهداری می کنیم ودر پایان هفته به دیزباد حمل کرده و در کنار راه ها وپشت بام ها می ریزیم
* ما گیاهان داروئی را در حد نیاز خانواده جمع آوری می کنیم و نمی گذاریم نسل آنها منقرض شود
* گل لاله نوید بخش بهار است ، ما هیچ گاه آنها را جمع نمی کنیم زیرا گل ها در سرجای خودشان زیبا هستند و از ریختن بذر یک گل ، سال بعد ده گل لاله می روید
* ما از آتش زدن بیدستان نوحصار و بازه راه متنفریم و خاطیان را سرزنش می کنیم
*ما هیچ بوته ای را در کوه آتش نمی زنیم و همچنین بسیار احتیاط می کنیم که اجاق را در جائی درست کنیم که موجب آتش سوزی در کوهستان نشود
$ $ $ و . . . بلاخره من ، درس طبیعت دوستی را از خود ، دوستان و خویشانم شروع می کنم و آنگاه است که من ، ما می شود وسپس ما ، می کوشیم با تذکر مهربانانه و مودبانه ، همگان را همسان حافظان و دوستداران طبیعت نمائیم و انشاالله دیزباد را نیز توسعه یافته نمائیم .

نظرات بسته هستند.