خانه » دسته‌بندی نشده » دسیسه شاگرد برای معلم در مدرسه دیزباد

دسیسه شاگرد برای معلم در مدرسه دیزباد

سال ۴۸ بود ، من کلاس اول دبیرستان مدرسه ناصرخسرو دیزباد بودم ، معلم زبان انگلیسیم برادرم حسین کردی بود . . . در آن زمان رابطه معلم و شاگرد نظم و انظباط خاصی داشت به نحوی که حتی این نظم و انظباط در کوچه وخانه نیز رعایت می شد و کوچکترین خطایی در بیرون از مدرسه گزارش می شد و فردای آن روز چوب درخت به در انتظارت بود ، . . . به عنوان مثال در ثلث اول ، امتحان زبان را داده بودم و شب برادرم ورقه ها را اصلاح کرد و روی طاقچه گذاشت و به من نمره ام را نگفت و من جرات نکردم در نبود او ، نمره ام را از ورقه ها نگاه کنم . . .
به قسمت دیگر داستان برویم ، در آن سال ها هر خانواده دیزبادی ۱تا ۳ گاو و حد اقل ۲۰ گوسفند و تعدادی مرغ داشت به نحوی که شیر و سرشیر صبحانه همیشه بر قرار بود ، و روزی که نوبت شیر نبود همسایگان سر صبح کاسه سرشیر را وارد می کردند ، به خصوص اگر خانواده پسر یا دختری دم بخت می داشت ، این قضیه چرب تر می شد . . .
رسم این بود که سه چهارم کاسه شیر بود و سر شیری به ضخامت۲تا۳ سانت روی آن بود و برای خوردن ، ابتدا می باید سر شیر تیکه تیکه می شد و بعد نان خرد و در آن ریخته می شد ، و غالبا هر دو نفر یک کاسه داشتند و می باید رعایت حال یکدیگر را می کردند و اگر کسی بی انصافی می کرد با این ضرب المثل دیزبادی به او تذکر داده می شد : ( می خواهیم بخوریم ، نمی خواهیم بخوری )
در یکی از صبحانه ها من با معلمم ( حسین ) هم ظرف شده بودیم و این ضرب المثل را نیز نمی دانستم ، نقشه ای به نظرم رسید که کلاهی سر معلم بگذارم ، به محض اینکه مادرم کاسه سرشیر را گذاشت ، من بلافاصله نان را خرد ودرداخل کاسه در سمت مقابل ریختم تا سر شیر ها به سمت من بیایند ، معلم از زیر چشم نگاه می کرد و هیچ عکس العملی نشان نمیداد و من بسیار خوشحال که نقشه ام گرفته ، دهانم را مزه ای کردم و آماده برای خوردن . . . اما به محض اینکه قاشق را برداشتم که اولینش را در دهان بگذارم ، او کاسه را چرخاند و قسمت سر شیردار به سمت خودش رفت و سمت بدون سرشیر به طرف من ، و من بیچاره مات و مبهوت و با ناراحتی تمام صبحانه را خوردم و دم نزدم و . . . بدین ترتیب معلم درسی بزرگ به من داد که هیچ گاه به فکرکلاه گذاری به سر دیگران نباشم و فقط مواظب باشم دیگران سر من کلاه نگذارند.
محمود کردی

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *